Reisblog

Algemeen

Ervaringsdeskundigen - deel 4

We hebben weer een nieuw verhaal vol ervaringen voor je! Deze keer is reisbegeleidster Lieke aan het woord.

"Mijn eerste ervaring als reisbegeleider was op mijn reis naar Noorwegen. Dat was in 2007. Daarna ben ik naar de Baltische Landen, Schotland, V.S. & Canada en Zweden geweest. Ik heb ook nog een stedentrip Praag/Boedapest/Wenen gedaan. Het leuke van reisbegeleider zijn, vind ik dat je een hele groep reizigers enthousiast mag maken en mee op sleeptouw mag nemen. Dat vind ik ook zo speciaal aan YMCA Jongerenreizen: samen met de deelnemers maken we er een mooie vakantie van. Vakanties waar ik nu nog, jaren later, met plezier aan terugdenk. Vakanties waar je soms als individu naar toe gaat, maar waar je als groep van terugkomt. 

Een van de ervaringen die me het meeste is bijgebleven, is dat we in Noorwegen als hele groep een hoge berg beklommen hebben en we met z’n allen hebben genoten van het prachtige uitzicht. 
Of die keer dat we op bezoek bij de Zweedse YMCA een andersom-dag hadden: starten met avondeten (i.p.v. ontbijt) en dineren met een boterham…
Of wandelen door hartje New York en een paar dagen later aan de voet van de Niagara Falls staan. 
Voor mij is een reis geslaagd als ik alle deelnemers met een glimlach en een hoofd vol mooie herinneringen weer mee naar huis kan nemen. "


Puzzelen met... de Discovery Tour!

Aankomende zomer is één van de reizen van de YMCA de Discovery Tour. De ingrediënten voor de reis zijn spanning, avontuur en in de ochtend niet weten waar je ’s avonds slaapt. Hieronder een lijst van woorden, die wellicht terugkomen in de reis. Veel succes met jouw eerste puzzel. Wil je nog meer puzzels/raadsels oplossen, meld je dan nu aan voor de Discovery Tour!

Meer informatie vind je op http://www.ymcajongerenreizen.nl/index.php/bestemmingen/discovery

De overgebleven letters vormen een woord.

Discovery Tour - puzzel woordzoeker

 

Avontuur
Actief
Bestemmingen
Bus
Cultuur
Fit
Fun
Gezelligheid
Haringen
Hostel
Intensief
Kampvuur
Kaart lezen
Kano
Koken
Landen
Lied
Natuur
Onbekend
Ov
Puzzels
Raadsels
Steden
Spellen
Tentstokken
Trein
Tenten
Taxi
Vliegtuig
Vakantie
Wandelen
Zwemmen
Zee
Zon

Ervaringsdeskundigen - deel 3

Na ervaringen in een van onze landen van bestemming en ervaringen van een (eerste) deelnemer, is deze keer het woord aan Anna: een van onze ervaren stafleden. Zij vertelt hoe ze bij de YMCA betrokken is geraakt en wat het begeleiden van een reis nu zo bijzonder maakt. 
 
"Hoi, mijn naam is Anna en ik ben al sinds 2011 betrokken bij YMCA Jongerenreizen. Nadat ik één jaar als deelnemer was mee geweest naar Schotland, werd ik het jaar erna gevraagd om de training tot reisbegeleider te doen. Sindsdien ben ik in de Balkan, Macedonië en Ierland & Wales geweest en heb ik de Discovery Tour begeleid. Daarnaast heb ik drie jaar in de werkgroep gezeten die de reisbegeleiders opleidt en nieuwe reizen bedenkt.
 
Tijdens mijn eerste reis reden we nog met busjes naar het land van bestemming. Twee dagen deden we erover om van Den Dolder naar Kroatië te rijden. Een bijzondere ervaring en de sfeer zat er al meteen goed in door de foute muziek die we draaiden. Ik vind het leuk om samen met anderen nieuwe landen te ontdekken, samen een bergwandeling te maken en door oude stadjes te lopen.
Of je nu nog nooit gekampeerd hebt of dit ieder jaar doet: het is geen probleem. Aan het eind van de reis weet iedereen hoe je een tent moet opzetten en hoe het koken op een benzinebrander werkt.
 
Wat ik bijzonder vind aan onze reizen zijn de ontmoetingen die we hebben met de jongeren uit de landen die we bezoeken. In samenwerking met de lokale YMCA ondernemen we op 1 of 2 dagen een leuke activiteit met jongeren. Dit kan een rondleiding door een stad zijn of een bergwandeling. Ontzettend leuk om de interactie tussen de jongeren te zien.
 
Een reis is voor mij geslaagd als ik merk dat het afscheid nemen op Schiphol moeilijk is. Het blijkt dan wel dat deelnemers het naar hun zin hebben gehad en dat ze het leuk met elkaar hadden. De groepsapp maakt naderhand overuren en op Facebook zie je allerlei foto's verschijnen. Deelnemers maken echt vrienden op reis en dat vind ik erg bijzonder!
 
Ga jij dit jaar mee op reis met ons?"

Ervaringsdeskundigen - deel 2



Voor alles is een eerste keer, dus ook voor reizen met YMCA Jongerenreizen! Wat komt er allemaal op je af als je voor het eerst een reis boekt? Wat zijn de overwegingen om mee te gaan? Wat kun je verwachten? Melissa ging vorig jaar voor het eerst met ons op pad; naar IJsland. Lees hier wat ze ervan vond.

"Mijn naam is Melissa en ik ben afgelopen jaar mee geweest met de reis naar het mooie IJsland.
Deze vakantie kan ik denk ik wel de reis van mijn leven noemen.
 
Hoe begon het allemaal?
In januari vorig jaar ging ik samen met een vriendin op zoek naar een organisatie waar we mee op vakantie konden. We wilden geen 'zon, zee, strand- vakantie' en verder hadden we niet veel eisen. Na een beetje googlen kwamen we bij de YMCA. 
Wat ons meteen opviel was wat voor supergave bestemmingen deze organisatie had. We hadden allebei wat gelezen en keken elkaar aan op het zelfde moment: 'IJsland, is gaaf!'. Okay, keuze gemaakt. 
Boeking gedaan en de voorpret kon beginnen. 
Al snel werd er via Facebook contact gezocht door mede-reisgenoten en snel daarna ook al een whatsapp groep. 
 
Op 4 juni hadden we onze eerste ontmoeting. Een aantal groepsgenoten waren hier niet bij vanwege afstand of herkansingen van school. Dit mocht de pret niet drukken voor het deel dat er wel was. We hebben spelletjes gedaan over wat je verwacht en wat je hoopt. Maar ook een spel met tips voor het inpakken. Aan de hand van een geintje werd wel duidelijk dat dit geen reis was voor een föhn of een make-up koffer. 
Ook had de staf voorbereiding gedaan aan de hand van snacks. Er was een soort cake (waarvan ik de naam ben vergeten maar die echt superlekker was). Ook was er Skyr (een soort ijslandse yoghurt) om alvast een beetje in de stemming te komen. 
Met een plattegrond van IJsland tussen de takjes op grond werd ons verteld hoe de reis er ongeveer uit ging zien en waar we langs zouden gaan.
Na deze dag kreeg ik nog meer zin in de reis en werd ik er nog vrolijker van.
 
Hoe was de reis?
Mijn reis naar IJsland was geweldig. We hebben onwijs veel gedaan aan de hand van een strak schema (met af en toe een gat voor vrije tijd). Een korte samenvatting van de activiteiten? Het ijsmeer Jökulsárlón bezoeken, gletsjer wandelen, badderen in warm natuurwater, wandelingen maken en nog veel meer. 
Wat bij de reis ook heel belangrijk was, was dat je de reis niet alleen maakte. vanaf het begin deden we spelletjes om elkaars naam te onthouden en om elkaar te leren kennen. Wat ik heel bijzonder vond was dat iedereen meteen heel open was. Iedereen kon 100% zichzelf zijn en niets is te gek. Er hebben heel wat tranen gevloeid van geluk en van verdriet. Schouders om op uit te huilen en harten die onder de riem werden gestoken. En dat door mensen die je pas 2-3 dagen kent. Tijdens de langste wandeling die we hebben gemaakt, in het binnenland van Landmannalaugar (halverwege de reis), werd het duidelijk dat we echt een groep waren. Tijdens die tocht kwam ik mezelf enorm tegen. Ik ben niet geboren als berggeit en had dan ook moeite met het opklimmen van die hoge bergen. Maar ik kreeg hulp van alle kanten. Mensen komen naast je lopen en bieden aan om je tas te dragen, geven complimenten wanneer het goed gaat en boven dat alles, er werd op je gepast. 
Dat was de dag dat ik het gevoel kreeg dat ik met deze mensen de hele wereld aan kon. Super!
Ook is er een dag geweest waarin niet alles zo fantastisch ging. Er waren irritaties binnen de groep en we hebben een 'groepsvergadering' gehad. Wat gaat er nu mis en wat moet er gebeuren om het weer goed te maken. Dit vond ik een hele goeie. Iedereen kreeg de kans om te zeggen waar hij of zij mee zat en daar konden we dan als groep iets mee doen.
 
Hoe is het na de reis?
Na de reis was het nog niet voorbij. Er werden nog foto's uitgewisseld door iedereen, verhalen gedeeld en herinneringen opgehaald.
Op 13 november hebben we een reünie gehad en om in de stemming van IJsland te blijven gingen we schaatsen. Het was fantastisch om iedereen weer te zien en te spreken. Ook leuk om de mensen weer eens te zien in normale kleding i.p.v. wandelbroeken en thermo-shirts. Op het moment dat ik dit stukje schrijf is het eind februari en heb ik nog steeds contact met mijn vrienden van de vakantie. Sommigen van hen zijn niet meer 'gewoon reisgenoten', maar ik durf wel bijna te zeggen dat het vrienden voor het leven zijn geworden. 
 
Komend zomer?
Deze zomer ga ik weer mee met de YMCA. Maar deze keer naar een iets warmere bestemming, de Azoren. Ik heb er super veel zin in en hopelijk word ook deze reis weer net zo TOF als de vorige.
Ik heb er in ieder geval weer zin in.
 
Mijn kernwoorden voor een reis met de YMCA?
- Groepsgevoel
- Je eigen kracht vinden 
- Spelletjes
- Zoveel mogelijk van het land zien, binnen 2 weken."

Ervaringsdeskundigen - deel 1

Nieuw op onze blog: verhalen van 'ervaringsdeskundigen'! Dat kun je opvatten in de breedste zin van het woord: ervaren in een land van bestemming, ervaren deelnemer, ervaren staflid, etc. First up is Jörgen, die al meerdere keren (met en zonder de YMCA) in het mooie land Slowakije is geweest. En laat dat land nou net in ons aanbod zitten dit jaar! Hoog tijd om meer over deze verrassende bestemming te weten te komen. 

"Toen ik door YMCA werd gevraagd om een stukje te schrijven over mijn eerdere ervaringen in Slowakije werd ik gelijk enthousiast! In 2008 heb ik zowel Tsjechië als Slowakije bezocht als staflid voor YMCA en in 2011 zijn we met de Discovery Tour ook in Slowakije geweest. Als ik terugdenk aan Slowakije denk ik meteen aan het ruige ongerepte landschap, zeker in het noorden en oosten. Het prachtige nationale park Slovenský Raj met de vele ruige bossen, kloven en grotten. Ik herinner me nog goed hoe onder de indruk de deelnemers waren van de laddertocht door de grootste kloof van het park. We hebben toen ook een ijsgrot bezocht waar je het hele jaar door tussen grote ijspilaren kunt wandelen. Echt heel tof!

Het absolute hoogtepunt van beide reizen was toch wel de 2-daagste huttentocht in de Hoge Tatra’s. Je kunt overigens dagen lopen in dit hooggebergte met haar vele toppen en berghutten. Je begint de wandeling in een bos en naarmate je hoger komt wordt het landschap steeds ruiger, zie je overal grote rotsblokken liggen en bereik je – na het oversteken van 1 of 2 riviertjes -  na een mooie dag wandelen de berghut, waar je na een warme maaltijd met zijn allen in een grote ruimte slaapt. Ik weet nog goed hoe we met een paar deelnemers ’s ochtends al heel vroeg wakker werden en even naar buiten gingen voor de zonsopkomst in de bergen. Tot onze grote verrassing liep er een aantal berggeiten rond de berghut te grazen. Heel bijzonder om dat te zien! De 2e dag begon met een pittige afdaling aan ijzers en touwen, waar we elkaar goed moesten helpen. Tijdens mijn eerste reis gebeurde dit in dichte mist, tijdens mijn 2e reis kon ik pas zien hoe prachtig de omgeving eigenlijk was! De deelnemers vonden dit achteraf het stoerste stuk van de hele wandeling!

Aan de Poolse kant van het Tatra gebergte kun je overigens heel tof kajakken en raften! Een bezoek aan Krakau is ook heel speciaal. Het is een hele mooie stad en ook een relaxed einde van een outdoorreis. In 2010 hebben we ook het voormalig concentratiekamp Auschwitz bezocht, wat heel veel indruk maakte op zowel staf als deelnemers. Deze reis brengt eigenlijk naar voren waar YMCA voor staat: teamwork, groepsgevoel, plezier, (fysieke) uitdaging, prachtige natuur, contact met de lokale bevolking en een stuk diepgang en historie in de vorm van het bezoek aan Krakau en Auschwitz. Ondanks dat ik er al twee keer geweest ben, zou ik niet aarzelen om nog een keer te gaan!" 

 

Azoren 1

Hier vind je binnenkort de belevenissen van de deelnemers aan de reis naar de Azoren van 26 juli tot 10 augustus. 

Azoren 2

Hier vind je binnenkort de belevenissen van de deelnemers aan de reis naar de Azoren van 3 t/m 17 augustus. 

Lapland & Lofoten

Hier vind je binnenkort de belevenissen van de deelnemers aan de reis naar Lapland en de Lofoten.

Outdoor Slowakije

Hier vind je binnenkort de belevenissen van de deelnemers aan de reis naar Slowakije.

Archief

De laatste dagen in Bergen Belsen

Staflid Dean vertelt:

'Het is ondertussen alweer drie dagen geleden dat we thuisgekomen zijn. De spullen uitgepakt, souvenirtjes uitgedeeld en alle kleding weer gewassen. Een mooie tijd om even terug te blikken op de laatste dagen van ons verblijf in Duitsland. 

Na al het harde werken begint iedereen de vermoeidheid zo aan het einde goed te merken. Tijdens elk van onze ritjes naar de plekken waar we aan de slag gaan, liggen er wel deelnemers in de auto's even bij te komen. Het programma is dan ook enorm vol en houdt ons van 08:30 tot een uurtje of 22:00 bezig! Op de foto's hieronder kunnen jullie het resultaat al zien van een van de projecten omtrent de showcase bij het treinstation waar de gevangenen aankwamen. Een treinstation dat gebouwd is als militair treinstation in de jaren 30, en dat op het moment nog steeds is! De andere kant van de showcase moest echter ook aangepakt worden. Daarvoor zijn we creatief aan de slag geweest. Er is druk gewerkt met schetsen, maar ook met het maken van gedichten.

 

Vanaf het treinstation naar de voormalige ingang van Bergen-Belsen is een van de andere projecten te zien van de jeugdkampen. De "Weg der Erinnerung" - de herinneringsweg - is een lange lijn die geschilderd is op de weg die de gevangenen gelopen hebben. Onderweg is de weg voorzien van diverse quotes van overlevenden. We hebben in de korte tijd voordat de regen helaas roet in het eten gooide, toch twee mooie quotes kunnen schilderen. De eerste groep heeft een quote van Loden Vogel gekozen: "We are trapped now and will never come out of here again." De andere groep koos voor Jeremy Josephs "Our fears come from the unknown". De laatste groep heeft zich niet beziggehouden met quotes, maar is aan de slag gegaan met het verven van voeten. We hebben de omtrek van onze eigen voeten genomen en deze op de weg geverfd om het lopen te symboliseren. En nog terwijl we bezig waren, zijn er diverse fietsers gestopt om te kijken wat we aan het doen waren. Missie geslaagd!

   

Toen de quotes eenmaal op de weg stonden, precies op tijd voor de regen, was het tijd voor een laatste ronde. We zijn naar de showcase gegaan waar de groep die hieraan gewerkt heeft een kleine presentatie heeft gegeven. Hierna zijn we doorgegaan naar de Sovjet Begraafplaats, waar 50.000 soldaten in massagraven liggen. Nadat we tijdens onze dagtrip al een eerbetoon hebben gehouden op het Nederlandse Ereveld waar 417 Nederlanders begraven liggen en een monument is ter nagedachtenis aan 108 Nederlanders wier lichaam nooit teruggevonden is - we hebben daar bloemen gelegd en een ceremonie gehouden -, was het nu tijd voor ongeveer hetzelfde, georganiseerd door de Wit-Russische delegatie. Na de indrukwekkende ceremonie zijn we naar het terrein van Bergen-Belsen gegaan. Daar werd voor een laatste keer over het terrein gewandeld en was er ruimte voor iedereen om individueel afscheid te nemen bij een plek die de meeste indruk gemaakt heeft. 

Daarna was het slechts inpakken, opruimen en afscheid nemen van elkaar. Een groep met verschillende culturen en talen die een week lang met elkaar samenwerkt aan een onderwerp als de Holocaust, schept een band. In zo'n korte tijd word je enorm close met elkaar. Dat maakt het afscheid nemen niet makkelijk. Gelukkig hebben we de foto's om terug te kijken op deze enerverende tijd, en zijn we vele nieuwe ervaringen en vrienden rijker geworden. Ik denk dat mij niks anders rest dan jullie allemaal te bedanken voor deze geweldige tijd, en hopelijk tot snel!'


Bericht vanuit de bus


De reis zit erop voor onze Bergen-Belsengangers! Op het moment van schrijven zitten ze in de Flixbus terug naar Nederland. Dat betekent 90 minuten langer plezier en gezelligheid dan wanneer ze met de trein waren gegaan! 
De laatste verhalen hebben we nog van de stafleden te goed en zullen dan ook zeer binnenkort op deze plek te lezen zijn.



Een mooi project

In Bergen Belsen zijn de YMCA’ers nog steeds druk aan de slag met mooie projecten om de herinneringen levend te houden.

Één van de projecten waar de groep zich mee bezig heeft gehouden is een bord met daarop de tekst ‘This is the last station. There is no way out of here’ in vier talen. Hier zie je het mooie resultaat van dit project.


Symbolische houten figuren

Vroegen jullie je ook af wat die houten poppen waren die we steeds op de foto’s terug zagen komen? Gisteravond laat kregen we antwoord op deze vraag. De houten figuren zijn gemaakt tijdens een creatieve workshop. De bevatten allemaal een quote en representeren de 3000 kinderen die in Bergen Belsen hebben gezeten. Slechts 500 kinderen waren nog in leven toen de Britten het kamp bevrijdden.

De poppen worden geplaatst langs de weg die de gevangenen moesten lopen, vanaf het treinstation naar het concentratiekamp.


Het verhaal van een overlevende

Vanochtend is onze groep verder gegaan met verschillende workshops in het thema Kinderen en Joodse tradities in de kampen.

   

  

Daarna volgde een indrukwekkend gesprek met Yvonne Koch, een ooggetuige en overlevende uit Bergen Belsen. Staflid Dean deelt zijn verhaal met ons, zodat het niet vergeten wordt:

Waar ons programma afgelopen dagen propvol zat van ontbijt tot een uur of 22:00 hadden we het vandaag even wat rustiger. Na de werkgroepen hebben de deelnemers 2 uur rust gehad, om even te slapen of relaxen voordat we met een overlevende uit Bergen Belsen zouden spreken, Yvonne Koch uit het voormalige Tsjecho-Slowakije.

Op 10-jarige leeftijd werd ze gedeporteerd nadat haar vader, een Joodse arts, twee ontsnapte gevangenen uit Auschwitz had behandelt. Haar ouders waren ondergedoken en hadden haar in een klooster geplaatst.  Nadat ze verraden was werd ze voor de keuze gesteld: Vertellen waar haar vader was of deportatie. Het werd het laatste.

Na een reis van 2/3 dagen in een veewagen waarin velen overleden kwam ze als 10-jarig meisje aan in Bergen Belsen. Helemaal alleen. Ze vertelde dat er vaak over solidariteit gesproken werd, maar daar heeft ze niks van gemerkt. Haar kleine stukjes en beetjes voedsel werden afgepakt door volwassenen. Ze hield zichzelf in leven met het eten van aardappelschillen.

Bij deze etensstapel, vuilnis voor anderen, ontmoette ze een waarschijnlijk Russische vrouw die haar zelfgemaakte handschoenen van paardendekens heeft gegeven. Daar heeft ze de rest van haar tijd aan vastgehouden. Tijdens de bevrijding lagen deze handschoenen in haar handen geklemd toen ze op 15 april 1945 bevrijd werd en al bewusteloos werd gevonden door Britse soldaten.

Vanwege een grote tyfusepidemie die heerste in het overbevolkte kamp, ruim 60.000 mensen met vele tuinduizenden lijken op het terrein, werden alle spullen verbrand. Haar handschoenen echter had ze nog steeds toen ze na 6 weken wakker werd, niet wetende of haar ouders nog leefde. Toen ze er achter kwam ging ze terug naar Bratislava waar ze werden herenigd.

Over wat ze doorgemaakt had werd niet gesproken. Het had echter wel een uitwerking, twee jaar in het concentratiekamp. Ze kon niet meer lezen of schrijven. Dat heeft haar er niet van weerhouden om zeer succesvol te worden in zwemmen voor het nationale team en haar latere carrière. Het heeft echter geduurd tot ze 70 werd voordat ze het verhaal kon vertellen. Ze benadrukt dat ze dit niet doet voor zichzelf  maar zodat wij het verhaal kennen. Deze periode in haar leven haalt ze liever niet op, en ze ziet op tegen dagen als deze die ze alleen kan doen met de steun van haar man.


Een intensieve eerste dag

Working Holiday. De reis naar Bergen-Belsen heet niet voor niets zo. Deelnemers en stafleden gaan tijdens de vakantie hard aan de slag. Als je dan op bezoek komt moet je meteen meehelpen. Dat hebben Irene en Mark van de werkgroep geweten, ze zijn meteen aan het werk gezet!

Gisteren stond de dag in het teken van kinderen en Joden die in Bergen-Belsen hebben gezeten. Daarover waren verschillende workshops. Na deze intensieve dag kwam als dagafsluiting een soort bezinningsmoment. Deelnemers mochten hun gedachten op papier zetten. Dit leverde mooie teksten op.

  


Het is zover!

De eerste reis, richting Bergen-Belsen is vertrokken! We kregen vandaag mooie foto's van de groep in de trein. Nog even lekker een broodje eten onderweg, zo te zien. Op dat moment was de volgende bestemming de grens. We gaan er vanuit dat ze die inmiddels bereikt hebben en overgestoken zijn. Verder hebben we nog geen nieuws. Als het goed is volgen meer foto's en updates in de loop van de week.

 


Nog één nachtje slapen!

Morgen is het dan zover. De eerste reis van dit seizoen gaat vertrekken. De working-holiday naar Bergen-Belsen. Een reis die al jaren in het programma staat van de YMCA, en die een internationale groep jongeren bij elkaar brengt om samen de geschiedenis levend te houden.

De ervaren stafleden Dean en Matthias gaan al een aantal jaartjes mee op deze indrukwekkende reis. Ook dit jaar zijn zij goed voorbereid. Tijdens het voorbereidingsweekend in Duitsland stelden ze een mooi en vol programma samen. Dit jaar komt er een redelijk kleine groep. Samen met deze groep zullen ze de komende 10 dagen dieper ingaan op de kinderen in het concentratiekamp en daarnaast de rol van religie. De groep gaat bovendien een uitstap maken naar een Nederlands ereveld in Hannover. Daar zal de Nederlandse groep een korte herdenking organiseren.

Heftige onderwerpen voor deze groep dus, maar wel belangrijk dat ze besproken worden. Ze zullen een indrukwekkende en onvergetelijke reis tegemoet gaan. Tijdens de reis zullen ze ons op de hoogte houden via deze pagina met foto's en verhalen. Wij kijken er naar uit!

Laatste dag in Roemenië

Gisteren was de laatste dag voor de Discovery Tour in Roemenië. Net zoals in IJsland werd ook hier een serieus potje Wie is de Mol gespeeld.

 

Komt iedereen op tijd aan op de plek van de foto? En is de Mol aan het werd tijdens een potje Mastermind?

 

Ook moest er een route worden afgelegd met een camera op de buik. Makkelijk zou je denken, maar er mochten geen mensen gefilmd worden. Dat bleek best lastig en vooral ook hilarisch te zijn. Net zoals bij de echte Wie is de Mol werd er een test gemaakt om te kijken we er het dichtstbij de waarheid zat.

 

Na het spel was het tijd voor het laatste avondmaal samen.

En zo is Discovery onze laatste reis die vandaag terug zal keren naar Nederland!

 

De bergen in!

Vanaf de camping in Bucegi is Discovery eergisteren naar het Bucegi Nationaal Park gegaan om een wandeltocht te maken. Een groot stuk van de klim zouden ze per kabelbaan afleggen. Daar aangekomen bleek dat de rij wel erg lang was. Uiteindelijk hebben ze 5 (!!) uur moeten wachten. Dat is nog wat anders dan de kabelbaan in Oostenrijk. Gelukkig scheen de zon en konden ze de tijd goed doden met puzzels, lezen, haren vlechten en ijsjes eten.

 

Vanaf het eindstation van de kabelbaan was het nog ongeveer 350 meter stijgen en 6 km afstand naar de hut. Eerst was het nog lekker zonnig, maar naar mate de tocht vorderde begon de wind te waaien en werd het bewolkt.

 

De hut waar overnacht werd, heette Cabana Omu. Deze lag vlak onder de Omu Peak. De kookploeg van die avond verdient een dik applaus: het waaide enorm hard bij de hut!

De volgende dag begon schitterend, met de opkomende zon boven de wolken. Eerst werd er een groepsfoto op de Omu Peak gemaakt.

 

Daarna wilden ze afdalen naar Bran, maar de Roemeense bewegwijzering was toch iets minder duidelijk dan ze dachten. Daardoor kwamen ze via een hele mooie, maar hele stijle (en deels jungle-achtige), route aan de andere kant van de berg uit. Daar was gelukkig een restaurant waar ze lekker konden eten en waar ze zelfs de tenten konden opslaan!

Vanmorgen is de groep daar opgehaald met een busje om naar Cluj-Napoca te gaan. Hier zitten ze nu in een hostel. En dat is wel luxe na al het kamperen. Er is wifi, een douche, een keuken en veeeel ruimte. Genieten dus!

Korte update uit Roemenië

Na alle spellen op het YMCA festival, ging de groep lekker eten in het dorpje Sovata. De tijd in het restaurant werd ook gebruikt om even op te warmen en natte kleding te laten drogen. Het had namelijk de hele dag geregend. Na het eten klaarde het gelukkig op en hebben ze nog een kampvuur kunnen maken en marshmallows kunnen roosteren.

Als het goed is, is de groep vandaag begonnen aan een hike bij Bucegi. De aanwijzingen die wij kregen, waren: hike, Bucegi, kabelbaan, 2505m, Omu Peak en berghut. Klinkt als een mooie uitdaging. Zouden ze vannacht in een berghut slapen? We horen er komende week vast meer over!

Met YESMan bij de YMCA in Transylvanië

Busje in, busje uit: dat was de dag van gisteren. Wachten op de bus kan nogal saai zijn en daarom doodden ze de tijd met een potje Who's the Man. Na vier keer overstappen arriveerde de Discovery Tour in Sovata. Hier is een festival van YMCA Transsylvanië aan de gang. De sfeer op het festival is echt super!

 

De Nederlandse deelnemers hebben een workshop Hollandse spelletjes gegeven. Verschillende nationaliteiten deden mee aan koekhappen en spijkerpoepen. Het werd een echte competitie met als prijs twee YMCA t-shirts.

 

De Nederlanders hadden ook dropjes meegenomen en zoals altijd in het buitenland werd hier wisselend op gereageerd. :)

Wisten jullie trouwens dat er ook knuffeltje stiekem meereist met de Discovery Tour. Deze cutie heet YESMan en is de mascotte van de YMCA Youth Empowerment Space (YES). Hij reist deze zomer heel Europa door om op bezoek te gaan bij de YMCA's. Wil je YESMan volgen tijdens zijn reis door Europa, volg hem dan hier: Facebook YESMan. Op de laatste foto zie je YESMan samen met Dan Carpov (YMCA Europe / YMCA Roemenië), staflid Irene, Szilard Tussay (YMCA Transsylvania) en staflid Lianne.

 

In Roemenië

Op dinsdag zaten de Discoveraars de hele dag in de bus. Met twee privéchauffeurs werden ze in een minibus vervoerd van de ene camping naar de andere camping. Wat een luxe! 's Avonds was er nog meer luxe, want er werd in een restaurantje op de camping gegeten.

 

Na het eten werd er een seinspel gespeeld met morse en vlaggen. Tijdens dit spel kwamen er hints naar voren voor de volgende activiteit. De woorden 'water', 'rotsen', 'touwen', 'bergen' en 'actief' vormden zich.

 

Gisteren stond deze actieve rotsachtige activiteit op de planning, maar eerst werd er nog goed ontbeten op de camping. En daarna... gingen ze canyoningen! Dit is een activiteit waarbij je veel door het water loopt, rotsen beklimt en van rotsen afspringt. Helaas zijn van de activiteit geen foto's.

Vandaag gaat Discovery weer verder naar bestemming onbekend :) Veel plezier!

 

Bestemming Roemenië

Gisteren vertoefde de groep nog de hele dag in Boedapest. De deelnemers kregen fietsen en tandems mee en 88 opdrachten. 

 

 

Terwijl de deelnemers onder andere op zoek gingen naar het hoogste punt van Boedapest, een piramide bouwden, handtekeningen verzamelden en een stripverhaal tekenden, zat de staf lekker op een terrasje wat te eten. Geniet er van dames!

Na de Crazy 88 is de groep uiteten geweest en hebben ze een tochtje over de Donau gemaakt.

 

En nu... hebben we vernomen dat ze op weg zijn naar Roemenië! Om precies te zijn het dorpje Gilau. Dit ligt vlakbij Cluj-Napoca. We zijn benieuwd wat ze daar gaan beleven.

 

Wie heeft sneeuwwitje vermoord?!

Discovery is veilig en zonder vertraging aangekomen in Boedapest. Na de vliegreis werden de tentjes om 1 uur 's nachts in het donker opgezet op een volle camping. De volgende ochtend werd er uitgeslapen en gingen de deelnemers zelf Boedapest verkennen.

  

Natuurlijk werd er ook nog een mysterieus spel gespeeld. Het verhaal: Sneeuwwitje is vermoord in het sprookjesbos. Alle sprookjesfiguren (de deelnemers) zijn verdachte, maar willen ook zelf de moordenaar ontmaskeren. Daarvoor mogen ze bewijsmateriaal observeren en elkaar ondervragen. De uiteindelijke conclusie was dat Sneeuwwitje drugsschulden had bij Assepoester. Ze moest het met de dood bekopen. Klinkt als een goed verhaal, vinden jullie ook niet?

 

 

Van België naar...... Boedapest!

Gisteravond sloot de Discovery-groep af met het koken van appelcrumble op een kampvuur. Ook maakten ze 'bivakbommetjes'. Wat dat precies is, vragen wij ons ook af. Zou het een lekker gerecht zijn?!

Vanochtend kregen de deelnemers de opdracht om op eigen houtje naar het station van Charleroi te reizen. Dit mocht met de trein, maar ook liftend. Erg spannend natuurlijk. Gelukkig kregen ze op het kampterrein een uitleg over liften en een uitleg over de directe omgeving. Hoe moesten ze bijvoorbeeld op het station komen? Onderweg moesten de deelnemers via een grote puzzel een codewoord achterhalen. Degene die het snelst met het codewoord op station Charleroi Sud was, had gewonnen. Het codewoord was de nieuwe bestemming. 

 

Iedereen is veilig op het station aangekomen. Na zo'n avontuur gaat een lekkere pizza er wel in.

 

Voor het volgende deel van de reis moet de backpack worden ingepakt in een flightbag, want op dit moment is de groep aan het wachten op de vlucht naar..... BOEDAPEST!

 

 

Actief puzzelend in België

De deelnemers van de discovery-tour hebben het getroffen hoor. Ze moesten allemaal verzamelen op station Roosendaal (NL) en dat wisten ze, omdat ze op de kennismakingsdag al een enveloppe hadden gekregen met de verzamellocatie. Daarnaast zat er in de enveloppe ook een codewoord en door die te ontcijferen konden de deelnemers nog een enveloppe krijgen, maar nu met een puzzel naar station Brussel-Noord. 

            

            

En jawel, in Brussel-Noord kregen ze nog een enveloppe, die hen leidde naar Gedinne in de Ardennen. Als je daar was aangekomen, kreeg je kaart en kompas en kon je jezelf naar de "twee meertjes" navigeren. Op die geheimzinnige locatie konden de deelnemers een bivak opbouwen en hebben ze 's avonds heerlijk aan het kampvuur gezeten. 

   

Deze morgen kregen de deelnemers een geheimschrift die leidden tot coördinaten naar Linchamps. Daar aangekomen heeft de groep lekker geklommen en abgeseild. En daarna? Daarna kreeg iedereen een kaart eenmalig te zien, waardoor ze hem moesten overtekenen of aanknopingspunten moesten opschrijven. Via een fotospeurtocht halverwege kwamen de deelnemers op het kampterrein van Buitendoor aan. En de rest? Niets is wat het lijkt :).  

Discovery on the way

Discovery onderweg met de auto:

En waar wordt het tipje van de sluier opgelicht?

Hmm, waar zou dat heen gaan?! Was dit onderweg of was dit hun bestemming?

We houden jullie later op de hoogte met meer nieuws over de discovery-tour.

 

Boodschappen en knutsels

Aan deze reis is alles een verrassing... Dus alles is nog geheim! Toch lichten we alvast een tipje van de sluier op, van de voorbereidingen die de stafleden vandaag troffen. Allereerst moest staflid Irene de benodigde bagage overnemen van eerdere reizen. Dat zorgde voor heel wat gesjouw. 

Daarnaast moesten er inkopen gedaan worden, en werd er véél geknutseld en werden er véél enveloppen dichtgeplakt. 

 

Dat belooft wat! Morgenochtend gaat het avontuur van start. We houden jullie op de hoogte!

Weer terug in Nederland

De stafleden die naar het internationale kamp in Frankrijk waren, hadden geen internet en telefonisch bereik in het verre zuiden. Vandaag kregen we enkele foto's doorgestuurd van het kampterrein.

 

De twee Nederlandse stafleden deden een bijdrage aan de olympiade en organiseerden een Nederlandse meerkamp. Onder andere het koekhappen het spijkerpoepen stond op het programma :)

 

Het meegebrachte Nederlandse ontbijt en het pannenkoekenmaal werden erg gewaardeerd door de deelnemers.

Klaar voor vertrek!

 

Zo te zien zijn de stafleden voor de reis naar Frankrijk er klaar voor. Zij vertrekken morgen voor dag en dauw naar het internationale kamp in het zuiden van het land. In de auto zitten naast eigen spullen veel spelmaterialen en natuurlijk typisch Hollandse producten zoals drop, stroopwafels, pannenkoeken, poffertjes, ontbijtkoek, pindakaas en hagelslag. We zijn benieuwd wat de internationale medestafleden en deelnemers daarvan zullen vinden! 

Als het telefonische bereik/internet dat toelaat, zullen de stafleden ons de komende dagen op de hoogte houden van hun belevenissen. Hun verhalen zul je dan hier kunnen lezen. 

Laatste avond in IJsland

Inmiddels is de groep uit IJsland weer veilig op Nederlandse bodem geland. Jullie hebben echter nog een laatste blogje tegoed over de laatste avond/nacht in Reykjavik! Na het bezoek aan de YMCA en de rondleiding hebben de deelnemers nog vrije tijd gehad. Daarna werd het laatste avondmaal samen gegeten in een Amerikaans restaurant, een hamburgertent dus ;-) De staf had voor elke deelnemer een kaartje met een persoonlijke boodschap. Dat de groep heel hecht was bleek wel uit de mooie reacties op de kaartjes en elkaar. 

 

Na het eten zijn ze nog wat gaan drinken. Spontaan kwamen er vier IJslandse meiden bij de groep aan tafel zitten. Samen met deze IJslanders hebben de deelnemers een spel gespeeld dat de paardenrace heet. Denk maar even aan een groep paarden die door waterbakken moet rennen en over balken moet springen. Zal een hilarisch gezicht zijn geweest. In de bar werd er ook door enkele deelnemers een speech gehouden over hoe mooi, leuk en gezellig het was. Na de speech volgden buiten de knuffels en tranen. 

Rond 2 uur 's nachts waren ze terug op het busstation, waar ze ontbeten hebben met wraps en veel left-overs. Een uurtje later werd de bus gepakt naar het vliegveld.

In het vliegtuig lag iedereen 3 uur lang in een diepe coma. Zo'n reis waar vaak vroeg werd opgestaan en zo'n nachtje doorhalen is best vermoeiend. Eenmaal op Schiphol moet er ruim een uur op de bagage gewacht worden. Ook inzwaaier Jelle van de YMCA was maar aan het wachten en wachten. Toch kwamen ze uiteindelijk door de deuren en werd er een lang en emotioneel afscheid genomen.

We sluiten de blog af met de uitspraak van de Belgische deelneemster: "Amai, wat was het tof in IJsland met jullie!"

Op bezoek bij de YMCA in IJsland

De vorige keer schreven we al dat er een potje Wie is de Mol in IJsland gespeeld zou worden. Meteen nadat bekend was dat ze dit zouden doen, groeide het wantrouwen al. Niemand was meer te vertrouwen en de felle discussies en (valse?) beschuldigingen vlogen over tafel. Is het nu echt zo moeilijk om in 120 seconden tot 20 te tellen? Of om binnen 2 minuten een penningmeester te kiezen? Gelukkig overleefde de groep het mijnenveld wel, zodat er toch nog wat geld in de pot kwam.

Na een zeer regenachtige en winderige nacht waarin allerlei complotjes werden gesmeed, werd er verder gespeeld. De kennis over elkaar werd getest in een landschap vol ravijnen, daarna kregen ze 45 seconden om in de juiste volgorde te gaan staan. Chaos gegarandeerd! Vervolgens mocht een groep geld verstoppen en hiervan een schatkaart maken. Een andere groep mocht dit geld zoeken...alleen verstopte de staf ondertussen nog wat min-bedragen in het veld. Na een seinspel met vlaggen (van toiletgebouw naar toiletgebouw), waarin de meest creatieve woorden werden verzonden of ontvangen, was het tijd voor de laatste opdracht...het 15x doorvertellen van een verhaal...(zoals in "ik hou van Holland")...dat dat nooit goed kan gaan spreekt voor zich ;-)

Na  3 testen bleek dat kandidaat Paul de beste waarneming had en hij won dan ook een mooie IJslandse prijs. En de Mol? Die heeft echt zijn best gedaan door 2/3 van het te winnen geld uit de pot te houden! De spanning liep erg hoog op en het spel was intenser dan veel deelnemers verwacht hadden.

Na het spel werden de tenten in de stromende regen ingepakt en werd de bus naar Reykjavik gepakt. Hier hebben ze vandaag weer vroeg de wakker gezet, zodat ze op tijd naar de walvisboot konden gaan. Tijdens de 3-uur durende tocht hebben ze dolfijnen en dwergvinvissen gezien.

 

Direct na de walvistocht hebben ze de bus gepakt naar het hoofdkantoor van de YMCA / YWCA, in IJsland KFUM / KFUK genoemd. In een groot en modern gebouw werden ze ontvangen door Unnur Ýr Kristinsdottir en Tomas Torfasin met Domino's pizza, IJslandse snoepjes en coca cola...groot gejuich volgde! Na een boeiende presentatie van Tomas (general secretary) kregen ze een rondleiding door het museum van Fredik Fredriksson, de oprichter van YMCA / YWCA IJsland. In de kelder van het hoofdkantoor zijn in een kamer alle spullen van hem bewaard, in originele staat. Onder andere alle originele correspondentie uit de jaren 30 en vele gebruiksvoorwerpen en meubelstukken zijn er te bewonderen. De collectie zal binnenkort naar het IJslands Nationaal Museum verplaatst worden in verband met de waarde en het belang. 

 

Rond 4 uur is de groep met de bus naar het centrum van Reykjavik gereden voor een stadswandeling met Sólveig Reynisdóttir van de YMCA. Ze hebben onder andere de kerk en het standbeeld van Frederik Fredriksson bezocht. Daarna was er vrije tijd en werd er voor het laatst samen gegeten. Vanavond zal de groep een avondje moeten doorhalen in de bus terminal, alvorens het vliegtuig naar huis vertrekt.

 

 

Pruttelputten

Doen ze nog wel aan uitslapen in IJsland?! Gisterochtend moest de groep weer om half 6 opstaan om de bus langs de 'Golden Circle' te nemen. Het was wel weer even wennen om tussen de toeristen te lopen. De Golden Circle is namelijk het meest toeristische rondje in IJsland. Iedereen bezoekt daar de bekendste natuurfenomenen. De eerste stop was bij Hveraviler, een gebied met allemaal 'pruttelputten'.

 

Daarna was er een stop bij een berghut om te lunchen.

 

De volgende stop was de indrukwekkende waterval Gullfoss en daarna kwam nog de Geysir.

 

Na al deze natuurfenomenen kwam de groep aan in het Thingvellir National Park. Dit park ligt op de breuklijn van de Euraziatische en de Amerikaanse plaat. Hier hebben ze vandaag een regenachtige wandeling gemaakt. De breuklijn is goed te zien op de foto hieronder.

 

 

Het laatste bericht wat wij kregen uit IJsland is dat er een heus potje Wie is de Mol gespeeld gaat worden de komende dagen. Wij zijn benieuwd :)

Het Grote Chaosspel

De pannenkoeken hebben goed gesmaakt gisteravond. Maar liefst 80 werden er gebakken! Na een paar potjes weerwolven ging iedereen laat naar bed. Vandaag bleef de groep eerst op de camping om het Grote Chaos Spel te spelen. De deelnemers werden in 3 groepen verdeeld en moesten verschillende opdrachten uitvoeren. Dat dit geen saaie opdrachten waren, blijkt wel uit de foto's.

Teken een karikatuur van de stafleden.

 

Een persiflage van staflid Jörgen. Herkennen jullie hem terug op de andere foto's? En tandenpoetsen in een cirkel.

 

Trek zoveel mogelijk kleren aan en doe een vliegtuig na.

Het winnende team mocht een opdracht bedenken voor de staf. Wij zijn benieuwd of er nog foto's van deze opdracht gaan komen. De staf moet namelijk vanavond een liedje zingen en een rondje over de camping lopen...... in hun ondergoed!

Na alle chaos stapte de groep in de bus naar Akureyri. In dit stadje blijven ze 1 nacht op de stadscamping staan, alvorens ze verder gaan naar het Thingvellir National Park.

 

Spectaculaire vergezichten in de regen

Eindelijk een dag uitslapen in IJsland! Vanochtend werden ze wakker in de regen; de eerste echte regen deze reis. Eerst werd er lekker ontbeten met een eitje in het lavaveld waar de camping ligt.

Ondanks de regen werd er toch gewandeld. Sommige deelnemers waren alleen een regenbroek vergeten en dan moet je creatief zijn!

Eerst werd er gewandeld naar de vulkaanrand van de Hverfjall Crater. Sommige deelnemers zijn zelfs in de krater geweest. Vervolgens ging de tocht door naar de Grjotagja, een ondergrondse grot met heet water en nauwelijks daglicht. In de deze spectaculaire grot is ook een bekende scène van Game of Thrones opgenomen.

 

Na de grot is een deel van de groep teruggegaan naar de camping om pannenkoeken te bakken en een deel is doorgelopen naar Hverir. Dit is een geothermisch gebied. Veel mooie kleuren en geborrel in de grond dus!

 

Een dag in de bus

Vandaag hebben de IJslanders de 10-uur durende Sprengisandur-route gereden naar Myvatn. Gelukkig maakte de bus tussenstops bij mooie plekjes. Geen straf zo te zien:

 

Tijdens de lunch stopte de bus op een desolate plek in het binnenland van IJsland. 

 

Het binnenland van IJsland is erg ruig. Je kan er alleen met een 4-wheel drive komen en zelfs dan is het op sommige stukjes lastig rijden. De bus reed echter overal zonder moeite doorheen. Zo ook op deze plek:

Onderweg stopte de bus ook nog bij twee prachtige watervallen. De eerste was de Aldeyjarfoss.

 

Vervolgens kwam de Godafoss.

 

 

Een jarige in IJsland

In IJsland werd er vanochtend iemand wakker gezongen door 10 Russen en alle deelnemers. Deelnemer Paul is vandaag jarig en dat heeft hij geweten! Hij kreeg een mooie sjerp om en als cadeaus een Quest en chocolade. Gefeliciteerd Paul!

 

Na het zingen en ontbijten, werden de wandelschoenen aangetrokken voor een wandeling van 10 km door de bergen. De bergen hebben in IJsland bijzondere kleuren: bruin, groen, zwart en rood. Af en toe is er een rookpluim te zien en het ruikt er naar zwavel. De wandeltocht was best pittig omdat er sneeuwvlaktes overgestoken moesten worden en de hellingen waren stijl. Gelukkig hielp iedereen elkaar goed tijdens de tocht en was het weer goed.

 

 

Na de wandeltocht werd er op een rookpluim een eenvoudige maaltijd in elkaar gedraaid. Een deel van de groep is zo moe na het vele vroege opstaan en het wandelen, dat ze spontaan in slaap vallen tussen de rookpluimen. Vanavond kunnen ze nog even lekker ontspannen in de hete baden op de camping. Morgen staat er een 10-uur durende busreis op het programma. Misschien kan iedereen dan lekker bijslapen. Hoewel... 10 uur hobbelen over keien lijkt ons niet heel ontspannend.

 

And the winner is....

... het toetje! Het zag er ook heerlijk uit op de foto's. De jury naam zijn taak erg serieus, zoals op de foto is te zien.

 

Na al het Masterchef-geweld, moest er vanochtend wederom vroeg worden opgestaan. Om 9 uur vertrok de bus. Niet zomaar een bus, maar een stoere bus! De groep heeft namelijk de geasfalteerde ringweg verlaten en is het ruige rotsachtige gebied ingereden. Na een tussenstop in de bergen kwamen ze rond half 2 aan in Landmannalaugur. Hier bleek het opzetten van de tenten nogal een uitdaging. De grond is namelijk erg rotsachtig.

 

Na de lunch kon iedereen zelf bepalen wat te doen. Een deel van de groep is gaan paardrijden, een aantal is gaan wandelen en een derde groep maakte een plons in de warmwaterbron. Eindelijk even schoon worden! Want wisten jullie dat dit de eerste douche sinds vijf dagen was? Zal lekker stinken zijn met zijn allen :)

  

 

Masterchef in IJsland

En... heeft de tent de koude winderige nacht overleefd? Gisteren zagen jullie dat hij helaas weer uit elkaar was gevallen, maar gelukkig wisten de stafleden het op te lossen en is de tent weer een dagje ouder geworden :)

 

Vanochtend was het vroeg opstaan voor de groep. Om 8 uur vertrok de bus al naar Kirkjubaejarklaustur (laten we Kirk zeggen). Hier blijven ze 1 nachtje op de camping staan zodat er flink wat boodschappen ingeslagen kunnen worden voor de komende vier dagen. Er was ook tijd voor wat ontspanning. Een deel van de groep is gaan zwemmen in een buitenbad van 40 graden. Een ander deel is een mooie wandeling gaan maken. Ook werden er spelletjes gespeeld en gewoon lekker gechilled.

 

Verder kregen de deelnemers vandaag de opdracht mee inkopen te doen voor een heuse Masterchef Iceland. De groep werd verdeeld in drie kleinere groepjes die ieder verantwoordelijk waren voor een andere gang. Met een beperkt budget moest er inkopen worden gedaan. De groepjes worden beoordeeld op creativiteit, samenwerking en eetbaarheid. De foto's van de gerechten kregen wij net binnen en het ziet er heerlijk uit! Het is duidelijk dat de deelnemers enorm hun best hebben gedaan en het zal nog lastig worden voor de staf een keuze te maken. De winnaar zullen we morgen bekend maken. Wat denken jullie als je naar de foto's kijkt?

 

Team voorgerecht

Team hoofdgerecht

 

Team nagerecht

 

Een reis vol hoogtepunten

De deelnemers van IJsland hebben een dag vol hoogtepunten achter de rug. Vanochtend begonnen ze bij het ijsbergenmeer Jökulsárlón. De lucht van strakblauw en dat leverde een boel mooie plaatjes op!

  

 

 

's Middags stond er een gletsjertocht op het programma in Skaftafell. Voordat iedereen het ijs op mag, moeten er eerst stijgijzers gepast worden. Dit zijn ijzeren punten die onder de schoenen worden gebonden zodat je niet uitglijdt over het ijs.

 

 

Tenslotte bereiken ons verontrustende berichten over een blauwe tent. Deze blijkt niet helemaal geschikt te zijn voor het IJslandse weer. Inmiddels hebben de deelnemers als doel gesteld de tent tot Reykjavik in de lucht te houden. Dit wordt nog een uitdaging aangezien de tentstokken al getapete zijn, de tent provisorische lussen heeft en de haringen vervangen zijn door stenen. We houden jullie op de hoogte van de tentstatus ;-)

Foto 1: de tent heeft de nacht overleefd!

Foto 2: de tent staat 's middags nog steeds.

Foto 3: helaas....

 

 

Zwarte stranden in typisch IJslands weer

De deelnemers van IJsland werden vanochtend wakker met typisch IJslands weer: lichte regen en wat bewolkt. Ze hebben, na nog eens een waterval bezocht te hebben, de bus gepakt richting Skaftafell (natuurpark) en ze deden ook nog Vik aan. In Vik zijn zwarte stranden en dat ziet er apart maar heel mooi uit:

   

   

De groep heeft daar lekker gewandeld en ging na het bezoek aan Vik verder naar het mooie natuurpark Skaftafell. Daar hebben de deelnemers een lekkere avondwandeling gemaakt en morgen staat er voor hen een mooie gletsjertocht op het programma. De foto's hieronder laten zien hoe mooi een kampement tegen de achtergrond van gletsjers is en hoe de busreis eruit zag. Deze deelnemers mazzelen maar weer met zo'n mooie slaapplek en laten we het hopen dat ze morgen iets minder typisch IJslands weer hebben, maar meer Spaans weer.

   

 

Genieten geblazen

De deelnemers van de reis naar IJsland zijn verwend met een prachtige hike vandaag. Het landschap is prachtig EN er zijn heel veel watervallen (een van de velen zie je op de foto). Niet onbelangrijk: ze hebben het ook goed getroffen met het weer. Als we dat nu eens in Nederland hadden ;).

  

De deelnemers genieten met volle teugen van deze prachtige natuur (en de staf stiekem ook heul erg). Maar waar genieten ze dan van? Nou van een (deel van de) Fimmvörðuháls-bergpas. Dat is een prachtige bergpas, tussen twee gletschers in. 

 

Gearriveerd!

De deelnemers aan de IJsland-reis zijn - met drie kwartier vertraging - aangekomen op dit prachtige eiland. 

b

Daar aangekomen was het tijd om boodschappen te doen en te koken. Meteen bleek dat een van de deelnemers zijn bord, beker en bestek vergeten was. Hij heeft nu het voorrecht om de pannen uit te likken. Nog een etensfeitje: de backpack van staflid Aletta ruikt nu al naar soep. Zij zal dus de hele reis in soepkleding rond moeten lopen.

Let ook op het mooie weer op de foto's. Sommige deelnemers lopen zelfs in t-shirt!

Inmiddels zitten de deelnemers in de bus op weg naar Skogar. Het uitzicht is zeker niet verkeerd. En kijk eens hoe licht het buiten nog is. En dan te bedenken dat deze foto's na tienen genomen zijn. 

 


De laatste voorbereidingen

De reis naar IJsland begint morgen pas, maar de stafleden zijn vandaag al bij elkaar gekomen. Ze troffen de laatste voorbereidingen om er een topreis van te maken!

  

Omdat er niet op alle plekken die de groep gaat bezoeken supermarkten zijn, hoorde bij die voorbereidingen ook het inslaan van voedsel. Veeeeel voedsel. 

 

Morgenochtend vliegt de groep naar Reykjavik. Alvast een goede reis!

Meer van Moskou

De groep in Moskou beleefde een spannende ochtend. Het plan was om naar het Mausoleum van Lenin te gaan. Hoewel dat pas om 10:00 uur open ging, was de groep al om 9:20 uur present om lange wachttijden te voorkomen. Bij aankomst bleek echter het Rode Plein hermetisch afgesloten te zijn. Er was veel politie op de been, maar de reden van dit alles heeft de groep niet kunnen achterhalen.

Helaas kon het bezoek aan het Mausoleum dus niet doorgaan. In plaats daarvan hebben de deelnemers een bezoek gebracht aan onder andere de dierentuin, een park, Kremlin in Izmailovo (een grote markt met allerlei souvenirs) en gebouwen uit verschillende landen. 

 

 

De dag werd afgesloten met een lekker diner vol Russische specialiteiten. Daarbij was iedereen natuurlijk erg blij met de kleurplaat op de placemat! Het was een gezellige afsluiting van helaas alweer de laatste dag van de reis. Inmiddels is iedereen zich langzamerhand aan het klaarmaken voor de terugreis van morgenavond. 


Geschiedenisles in het Kremlin

De deelnemers in Moskou zijn vandaag op bezoek geweest bij het Kremlin! Maar eerst kon iedereen lekker uitslapen, want ze hoefden er pas om 10:30 uur te zijn. Het eerste wat op het programma stond, was de "foot and horse guard parade".

 

Vervolgens mochten de deelnemers op eigen houtje de omgeving verkennen. Als snel was het tijd voor lunch, met vooral veel drinken. Het is namelijk met 31 graden behoorlijk warm in Moskou! Ieder plekje in de schaduw is dan ook van harte welkom. 

 

Aan het eind van de middag kwamen alle deelnemers en stafleden weer bij elkaar om een audiotour door de 'armonry chamber' van het Kremlin te maken. Daar zijn verschillende attributen uit de vijftiende eeuw tentoongesteld. Goed om de geschiedenislessen weer even op te frissen! 

De dag had een gezellig etentje als afsluiting. Het was wel een uitdaging om alles besteld te krijgen, want de ober sprak geen woord Engels. Gelukkig bleek er iemand aanwezig te zijn die wel een paar woordjes Engels sprak, waardoor de groep toch iets te eten kon krijgen. De Hollanders moeten wel even wennen aan de Russische gewoonte om de borden meteen weg te halen als je op je laatste hap aan het kauwen bent. 

Nu is het tijd om het Kremlin by night te bewonderen en een biertje te drinken. Proost jongens (en Tamara)! 

  


Hallo Moskou!

De Russische groep is - deze keer met een mooie en comfortabele bus - veilig aangekomen op vliegveld Novosibirsk. Daar moesten ze een nachtje wachten, waarbij er door sommigen wat kon worden bijgeslapen. Na het inmiddels voor de groep bekende halfuurtje vertraging, kon het vliegtuig de volgende ochtend naar Moskou vertrekken. En blijkbaar was het vliegtuig heel speciaal, want het trok heel wat vliegtuigspotters! Bekijk het hieronder met eigen ogen:

De groep kan terugkijken op een aantal hele toffe dagen in het Altai-gebergte. Hieronder zie je de route die de deelnemers hebben afgelegd. Ze zijn begonnen bij de blauwe zes en doorgereisd tot de blauwe dertien. Vervolgens ging de terugweg via de oranje negen, drie, twee en één, om zo de cirkel rond te maken. De getallen staan voor alle bezienswaardigheden die de groep bezocht heeft. 

Tijd voor heel iets anders: Moskou! Vanaf het vliegveld ging het met de bus en de metro naar het hostel. 

Dat was nog wel even zoeken! Eenmaal aangekomen, wachtte er een wat onaangename verrassing. De voor tien personen geboekte kamer, bleek slechts geschikt voor twee personen. Na een hoop overleg met het niet-Engelssprekende hostelpersoneel, samenwerking met andere hostelgasten die wel wilden tolken, overleg met de eigenaar en gebel met airbnb, bleek dat dit hostel niet geschikt was voor onze groep. Stafleden Jelle en Tamara zijn daarom met tien backpacks de taxi ingestapt op zoek naar een ander hostel. De deelnemers mochten ondertussen alvast de stad gaan verkennen.

 

Inmiddels heeft iedereen genoten van een gezamenlijke maaltijd en een lekker eerste nachtje slapen in het nieuwe hostel. Eind goed, al goed! Vandaag mogen ook de stafleden de mooie stad Moskou gaan verkennen. Kunnen de deelnemers mooi de weg wijzen! Verder staat er een bezoekje aan het Kremlin op het programma. 


Afsluiting in de Altai

Gisteren heeft de groep een ochtendwandeling naar 'stenen paddenstoelen' gemaakt. Stenen paddenstoelen? Ja, dit bijzondere natuurverschijnsel:

 

Vervolgens moest het kamp worden opgebroken om door de vallei verder te reizen naar Lake Teletskoye. De wegen werden - zo mogelijk - nóg slechter, waardoor er bagage van de ene naar de andere auto moest worden gewisseld nadat er bij een lokaal winkeltje inkopen waren gedaan. Daarna moest het busje worden bevrijd uit de modder. 

 

Na dit andersoortige avontuur heeft de groep voor het laatst het kamp opgeslagen in het Altai-gebergte. Ook deze keer hadden ze weer een mooie plek uitgekozen: op het strand van een meer. Onder het genot van een kampvuur hebben deelnemers, staf en gidsen er een geslaagde laatste avond van gemaakt. 

De volgende ochtend heeft de groep met een boot het meer overgestoken. Onderweg zijn de gidsen twee keer gestopt bij wederom prachtige watervallen.

  

 

Daarna zetten ze koers terug naar de bewoonde wereld! Daar kon iedereen genieten van een douche en een lekkere lunch. Daarna stapte de groep in de bus naar het vliegveld van Novosibirsk. Op naar Moskou!


Hikes en watervallen

De groep in Rusland is weer in de bewoonde wereld en had WiFi om ons een update te sturen. Hier lees je wat ze de afgelopen twee dagen hebben beleefd!

Na de prachtige overnachting in het wild aan het meer (zie vorige blog), heeft de groep een canyon en enkele lokale graven bezocht. En op weg daarnaartoe hield het asfalt algauw weer op...

 

De graven zijn van 'queens', vrouwen uit de hoogste laag van de lokale bevolking. Op de foto's zie je dat de graven zijn omgeven met een opstaande rand. Die rand was er oorspronkelijk niet. Hij is ontstaan door opgravingen van archeologen. 

 

Na dit bezoek is de groep doorgereden naar de kampeerplaats voor die nacht. Hier werd het kamp opgeslagen, waarna de deelnemers en staflid Jelle naar een waterval zijn gelopen. Hiervoor moest de groep eerst met een bootje naar de overkant van de rivier. Daarvoor hoefden ze niet te peddelen; er was een slim catrolsysteem bedacht om het bootje te laten varen.

 

   

Staflid Tamara verdiepte zich liever nog wat verder in de Russische traditie en dronk een glaasje vodka met twee van de vier gidsen. Daarna heeft ze paardgereden op z'n Russisch. 

Na een wandeling van zo'n drie uur keerde de groep terug in het kamp. Ze konden meteen aan tafel; de gidsen hadden voor een lekkere maaltijd gezorgd. Na het eten wachtte er een verrassing. De gidsen hadden een heuse sauna (banjo) gebouwd! De groep kon dus na de wandeling even lekker ontspannen.

 

De volgende dag was de weg opnieuw avontuurlijk: hobbelig en hier en daar supersteil. Best spannend dus, in een oude bus! Eenmaal aangekomen op de nieuwe locatie werden de tenten weer opgezet en heeft de groep opnieuw een mooie wandeling gemaakt. Een pittige deze keer, ze zijn bijna negen uur op weg geweest en waren pas om 19:45 uur weer in het kamp! Toch was de hike zeker de moeite waard. Hij voerde over avontuurlijke paden en het tempo van de gids maakte de tocht extra uitdagend. Tijdens de uitgebreide lunch kon de groep genieten van een welverdiend uitzicht op een prachtige waterval. 

 

Helaas kon er een deelnemer door blaren niet mee. Hij heeft met staflid Tamara aan de Russen uitgelegd hoe je Yahtzee moet spelen. Dat hadden ze misschien beter iets minder precies kunnen doen, want de gids maakte hen in met twee keer zoveel punten! 

's Avonds moest ook staflid Jelle eraan geloven en op een paard klimmen. En dat vond hij stiekem best leuk, want hij heeft het een uur volgehouden!


Op avontuurlijke excursie

De Ruslandgroep heeft gisteren een avontuurlijke dag gehad. De deelnemers moesten vroeg uit de veren, want om 7:00 uur stond er een auto klaar voor een tour door het Altai-gebergte.

Het leek aanvankelijk een comfortabel ritje over asfaltwegen te worden, maar de auto eindigde de dag in een weiland. Onderweg is de groep op veel verschillende plaatsen gestopt en hebben de deelnemers veel gezien en gedaan. Maar niet voordat ze van een lekker ontbijtje hadden genoten!

Na deze broodnodige brandstof hebben de deelnemers een 'yurt' bezocht: een traditioneel huis waar ook allerlei traditionele spullen te zien waren. Het was bijna een museum te noemen! Daarna zetten ze koers naar een plek die voor de lokale bevolking heilig was. Op sommige rotsen waren zelfs nog tekeningen uit de bronstijd te zien! Hier had staflid Tamara eindelijk voordeel van het feit dat ze de enige vrouw van de groep is; zij mocht bij de speciale vrouwensteen vragen om een huis en een baby.

 

Onderweg heeft de groep ook nog van prachtige natuur genoten. Ze zijn twee keer gestopt op een pas en een keer bij een rivier, die na de ijstijd een brede kloof heeft achtergelaten. De kloof is ontstaan door een dam van ijs die smolt, waarna het water zich met maar liefst 500 km/u verplaatste. 

 

's Avonds sloeg de groep het kamp op in het weiland waar de auto geëindigd was. Het was een prachtige plek met mooi uitzicht, waardoor de groep na de lange autorit meteen weer helemaal tot rust kwam. Daar konden ze extra van genieten doordat de tenten door de gidsen werden opgezet en doordat ze niet zelf hoefden te koken! Behalve staflid Jelle dan, die als vegetariër werd opgezadeld met de taak om kip te snijden... 

  

 

De kampplaats ligt aan het 'Geyser Lake', met mooie kleuren door de unieke samenstelling van de grond.  


Engelse les en raften

Vanochtend heeft de groep verschillende activiteiten gedaan. Een deel van de groep heeft gezwommen in een zwembad dat net af is. Een deel deed boodschappen in een stadje, en de rest heeft meegedaan met de Russische deelnemers aan de Engelse les.

De Russen die op het YMCA-kampterrein verblijven hebben elke dag Engelse les als onderdeel van het programma. Het is een Engelstalig kamp, waarbij de taal erg serieus genomen wordt. Zo doen ze weddenschappen dat er geen woord Russisch gesproken mag worden. Wie het eerst de fout ingaat moet een zelfverzonnen opdracht van andere deelnemers doen. De groep ziet dan ook erg vaak zingende en dansende staf en kids rondlopen.

Een deel van de groep heeft vandaag dus meegedaan aan deze Engelse les. De Russische deelnemers werden opgedeeld in vier groepen. Bij elke groep zat(en) één of twee Nederlandse deelnemer(s). Ze gingen in gesprek over onderwerpen als politiek, sport en het dagelijks leven in Nederland en Rusland. Wij begrepen dat dit erg leerzaam en leuk was om op deze manier Rusland te leren kennen, en om (voor één van de stafleden) te ervaren dat het Engels van de Russen soms veel beter is dan dat van de Nederlanders. Niet alleen leerzaam, maar ook nog eens één van de pluspunten van een wereldwijde organisatie als de YMCA. Op de foto zien we de ‘lesgroep’ van Jelle en Terry.

Het middagprogramma was fysiek een stuk actiever. De Nederlanders gingen raften. Eerste uitdaging: de kapitein van de boot sprak geen woord Engels. Tsja…
Ze leerden de Russische groet op het water. Ronddraaien met de boot, peddels in de lucht, op de boot hupsen, drie keer op het water slaan en peddels in de lucht bij elkaar. Dit alles onder luid geroep en gejoel. Ik twijfel ernstig of dit daadwerkelijk de Russische groet is, of een grote Russische grap…;-).

 

 

 

Morgen moet de groep vroeg op. Ze vertrekken om 7 uur richting het Altai-gebergte. Goodbye luxe!


In de kabelbaan

De Siberië-gangers begonnen gisteren ambitieus aan een wandeling naar een skilift in de buurt. Omdat ze het leuk vinden om naar boven te lopen, was dat ook hier de bedoeling: onder de skilift richting de top de berg op wandelen. Helaas stak het pad daar een stokje voor. De overdaad aan hoog gras met brandnetels en veel teken hield de wandeling tegen. Daarom pakten ze toch maar de skilift.

 

 

Het is de groep dan ook al opgevallen dat de Russen eigenlijk alleen maar slippers dragen, en dat daardoor bergwandelen niet één van de grootste hobby’s is die in Rusland uitgeoefend wordt. Kun je je toch niet voorstellen met zo’n mooie omgeving?

 

Na de ‘wandeling’ heeft de club in de bar een drankje gedronken en wat spelletjes gedaan. Na het avondeten was er de mogelijkheid om nog een stuk te lopen. Een deel van de groep heeft dat gedaan. Een ander deel ging lekker relaxen in de sauna.

 


Hiken, zwemmen en koeien bij de lunch

Bij de YMCA in Siberië hebben ze het goed voor elkaar. De groep heeft heerlijk kunnen uitrusten op een echt bed en met een luxe douche. Vandaag zijn ze op pad gegaan naar Lake Aya. Het was de bedoeling om daar te gaan hiken, maar na een rondje om het meer hebben ze het opgegeven. Dan maar een duik erin!

 

Na het zwemmen hebben ze een spelletje gedaan en onder het genot van het eerste drankje de prachtige omgeving kunnen bekijken. Genieten!

Op de terugweg is de groep uitgestapt bij Manzherok, waar de groep ook heeft geluncht. Kregen ze daar toch ineens een bijzonder bezoek…

Om toch nog de nodige kilometers te kunnen wandelen langs de rivier zijn ze vanuit Manzherok richting slaapplaats gelopen. Hoewel het vooral berg op was, met best wel steile klimstukken erin, resulteerde het wel in prachtige plaatjes, waar wij dan weer van mee kunnen genieten.

Gelukkig hielden ze wel de lucht goed in de gaten. De donkere wolken kwamen snel dichterbij en ook het onweer was al te horen. Daarom zijn ze maar snel doorgelopen naar de huisjes verderop.

 


Russische schoonheid en buitenaardse wezens

Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat worden wij als thuisblijvers gespamd en jaloers gemaakt met prachtige beelden uit Rusland. Het internet werkt goed daar in het Oosten!

Vanochtend om 3 uur Nederlandse tijd was het eerste berichtje al binnen; Rusland ontwaakt! Met een lange reis voor de boeg. Na gisteravond met Maria, de gastvrouw, gesproken te hebben over de taken van de Russische YMCA konden ze vandaag op pad naar het Altai-gebergte. Eerst werden ze met een Engelse taxi (het stuur zat rechts…) naar een prachtige, moderne rode bus gebracht.

 

 

Daar stond Tamara te wachten met de bagage.

 

Na 5,5 uur mocht de groep eindelijk de bus uit; ze zijn allemaal veilig aangekomen in Manzherok!

 

 

Daar verblijft de groep de komende dagen op het terrein van de lokale YMCA. Ze hebben het er erg luxe; een eigen huisje, waar ook nog gekookt wordt voor de groep. Om het nog luxer te maken: ook de afwas wordt gedaan!

 

Natuurlijk zijn ze daar ook voor de omgeving. Ze delen prachtige plaatjes van Russische schoonheid. Nooit geweten dat er zoveel moois te zien is in Rusland.

 

 

In de avond heeft de groep een bezoek gebracht aan een talentenjacht, georganiseerd door de lokale YMCA. Het verhaal achter deze talentenjacht? Buitenaardse wezens hebben de wereld overgenomen en door het gebruik van talenten en het doen van optredens kan dit voorkomen worden! Als je goed kijkt op de plaatjes, zie je dat ze zelf ook hun talenten hebben mogen laten zien. We hopen maar dat de buitenaardse wezens zijn verdwenen.

 

 

Je kon hier trouwens ook meer. Staflid Jelle liet zich beschilderen met een mooie tatoeage. Waar een tijdje stilzitten al niet goed voor is…

 

De dag werd afgesloten met een ceremonie waarbij de vlag naar beneden werd gehaald.

Wat een belevenissen! Wie weet horen we morgen meer. 


Een lange vermoeiende reis

Na een lange vermoeiende reis kwamen de Russen onder ons rond kwart over negen Nederlandse tijd (kwart over één Russische tijd) aan op de plaats van bestemming. Om daar te komen was Novosibirsk airport de eerste stop.

 

Met een nieuw type Mercedes, speciaal gemaakt voor de Russische markt, werden ze van Novosibirsk naar Bernaul gebracht. Tijdens de reis deden ze naar eigen zeggen een hoop ervaring op met de Russische rijstijl. Spannend!

 

In Bernaul kwamen ze aan bij Maria Pronina, een Siberische YMCA’er die laat zien dat gastvrijheid iets is dat bij de YMCA’ers in het bloed zit; overal ter wereld ben je welkom.

Morgen reist de groep weer verder naar het Altai-gebergte. We houden jullie op de hoogte!


Een jarige met vertraging

Ook de tweede reis dit jaar is op weg! De reis met de bijzondere bestemmingen Siberië en Moskou is een uurtje geleden opgestegen vanaf Schiphol. Gelukkig hield de groep ons vandaag op de hoogte van alle gebeurtenissen die nu al plaatsvonden, zodat we met jullie al een avontuur kunnen delen.

Rond kwart voor vier was de groep bepakt en bezakt klaar voor vertrek op Schiphol. Op naar de douane!

Harry Willem viert toevallig vandaag zijn verjaardag. De vakantiegangers op het vliegveld konden dus genieten van een mooi gezang. Wie jarig is, krijgt natuurlijk cadeautjes! Als echte (groeps)reizigers moest dit natuurlijk een Traveler magazine zijn, en een uitdeelzak snoep. Kan de jarige meteen trakteren! Gefeliciteerd Harry Willem!

   

Hoewel het vliegtuig al klaar stond bij de gate, was het helaas wel vertraagd. Daarom moesten ze nog even wachten tot ze mochten boarden. Dit wachten zag er niet al te gezellig uit, was de mening van het YMCA-thuisfront. Gelukkig opperde staflid Jelle dat hij nog een frisbee in zijn tas had zitten. Of daar ook iets mee gedaan is... misschien zullen we dat wel nooit weten.

  

Rond half 7 mochten ze dan eindelijk aan boord van het vliegtuig. De foto's zijn helaas niet al te scherp, door een kapot lens-glaasje van Jelle. Ach ja, het gaat ook om het idee! Wij wensen iedereen een veilige en fijne vlucht en reis, en willen speciaal succes wensen aan staflid Tamara, als enige vrouw tussen al deze mannen. Zoals jullie zien is ze bij de groepsfoto al weggevallen! Passen jullie goed op haar?

 

 

We hebben er alle vertrouwen in dat het onvergetelijk gaat zijn. De eerste foto's zien er in ieder geval al erg gezellig uit!

Weer thuis!

De groep uit Wales & Ierland is weer veilig op Hollandse bodem! Vanochtend vroeg moesten in Cardiff de tenten worden ingepakt. Vanaf daar was het met de Megabus naar Bristol, waar het vliegtuig vertrok.

 

De terugreis verliep - op een uur vertraging na - goed. Terug op Schiphol was het afscheid nemen geblazen. Tot op de reünie!

 


Actief en cultureel

Hierbij alweer de laatste verhalen uit Wales... Vrijdag heeft de groep opgetrokken met jongeren van de YMCA Swansea. Ashleigh Cullen had voor iedereen een hele toffe activiteit geregeld: Gorge walking (canyoning)! Onder leiding van twee stoere mannen ging de groep klimmen en klauteren in de riviertjes, watervallen en rotsen. Dat leverde een hoop lol op, beide groepen hadden het gezamenlijk uitstekend naar hun zin! Helaas zijn er van de activiteit zelf geen foto's gemaakt.

 

Na het canyoningen deed iedereen snel de wetsuit uit en droge kleren aan. Daarna is de groep samen met de jongeren uit Wales uit eten gegaan in een all you can eat restaurant. Dat was leuk, lekker en gezellig!

Ashleigh Cullen van YMCA Swansea met een leuke boodschap! 

De volgende dag was het tijd om naar Cardiff af te reizen. Daar konden de tenten worden opgezet op de stadscamping. Helaas moest staflid Anna de anderhalf uur durende busreis weer terug maken, in verband met een vergeten tent... De rest van de groep heeft ondertussen het stadje bekeken.

's Avonds waren de tenten weer compleet en heeft de groep verschillende potjes Weerwolven gespeeld, wat extra spannend was onder de mooie sterrenhemel!

Vanochtend hebben de deelnemers een bezoek gebracht aan Cardiff Castle.

 

's Middags was Ashleigh weer aanwezig, met een vriend van haar. Zij namen de groep mee naar een YMCA-project in Cardiff: een veganistisch marktje om gezond eten te stimuleren. 

Na een bezoek aan die markt heeft iedereen een lekker ijsje gegeten en zitten kletsen in een parkje.

 

Inmiddels genieten de deelnemers van hun laatste avondje. Morgen zal iedereen weer in Nederland arriveren! 


De eerste dagen in Wales

De groep is maandagmiddag aangekomen in Pembroke, Wales. De deelnemers en stafleden hebben daar eerst boodschappen gedaan voor twee dagen. En dat is in deze groep altijd een heuse wedstrijd! Wie weet er zo veel mogelijk in te kopen voor zo weinig mogelijk geld? In deze supermarkt lukte dat goed! Daarna heeft de groep, compleet met volle backpacks en boodschappentassen, de bus naar de camping genomen. Die ligt in het dorpje Lamphey op een echte farm! Dat levert wel wat gevaren op. Zo hebben de koeien al bijna de waslijn verorberd... 

Dinsdag zijn de deelnemers met de bus naar een kasteelruïne in Manorbier geweest. Nadat ze het kasteel hadden bezichtigd, zijn ze naar het strand gelopen. De durfals beklommen ook de kliffen, en staflid Jeroen nam met een van de deelnemers zelfs een duik. Bikkels! En dat terwijl het best fris en bewolkt is. Ze hadden de zelfgebakken pannenkoeken 's avonds (in de regen...) dan ook dik verdiend. 

 

  

 

Woensdag moesten alle spullen weer ingepakt worden. Dat is altijd weer een kleine uitdaging, vooral gezien het weer. 's Nachts had het hard gestormd en keihard geregend, dus alles tenten waren hartstikke nat. Gelukkig was het tijdens het inpakken zelf wel droog. Toen alles weer in de tassen zat, heeft de groep de trein genomen naar Merthyr Tydfil - een naam die de nodige woordgrappen oplevert. Hier heeft de groep voor drie dagen boodschappen gedaan en vervolgens de bus naar de volgende camping genomen; prachtig gelegen in het Brecon Beacons National Park. Minder prettig was dat de groep daar voor het eerst te maken kreeg met midgets, maar dat weerhield de stafleden en drie van de deelnemers er niet van om een avondwandeling rond het meer te maken en sterren te kijken.

Vanochtend plensde het helaas weer. Ondanks dat is staflid Jeroen met drie deelnemers een wandeling gaan maken bij de hoogste berg van het National Park: de Pen-y-fan. Staflid Anna heeft de rest van de groep meegenomen naar het dorpje Merthyr Tydfil, om winkeltjes te kijken. Dat werd vooral koffie drinken, taartjes eten, frietjes en burgers eten en WiFi zoeken, om maar droog te kunnen zitten. 

Voor morgen staat er een buitensportactiviteit met de YMCA uit Swansea op het programma. Hopelijk is het dan weer droog! 


Op naar Wales!

Gisteravond kwam de groep pas laat in Wexford aan, maar vanmorgen moest iedereen weer vroeg op! De wekker van staflid Anna ging al om 5:30 uur, de deelnemers mochten 'uitslapen' tot 6:00 uur. Dat was niet voor niets: vandaag staat de overtocht naar Wales op het programma! En de boot moet natuurlijk niet gemist worden. Het inpakken op de vroege morgen zag er ongeveer zo uit: 

 

 

Daarbij werden ze wel getrakteerd op een prachtige zonsopkomst.

  

De groep heeft de boot maar net gehaald, omdat de taxichauffeur hen eerst vergeten was. Toen ze eenmaal toch in de taxi zaten, vond hij vooral de bochten en hobbels in de weg erg grappig... Meteen goed wakker! Maar ook het overige vervoer is tot nu toe niet altijd soepel gegaan. Zo kwam de trein al eens op een ander perron aan dan verwacht, waardoor de groep met backpack en tenten de trap op moest rennen om de overstap te halen. Het is ook al eens gebeurd dat een bus ineens het stadje vanwaar de trein vertrok niet meer in kon komen, doordat er een luchtshow aan de gang was. De groep moest toen een taxi naar een ander stadje nemen. En de Ieren nemen het met de vertrektijden ook niet zo nauw; tot nu toe is alleen de boot op tijd vertrokken. Dat heeft wel als voordeel dat de (overigens supervriendelijke) Ieren een vertraagde trein best nog wat langer willen laten wachten, zodat iedereen rustig kan instappen. Eens kijken hoe dat in Wales is!

We eindigen deze blog met een bloemetje van staflid Jeroen voor het thuisfront.


Bericht vanuit de trein

De deelnemers aan de reis naar Wales en Ierland hadden vandaag een bijkomdagje na de pittige wandeling van gisteren. Uit onderstaande foto blijkt dat dat geen overbodige luxe was...

Naast slapen heeft de groep de dag doorgebracht met sightseeing in het mooie stadje Glendalough, op ongeveer 20 minuutjes met de bus vanaf de camping. Daar hebben ze hun backpacks weggelegd en lekker zonder bagage rondgelopen. Er was vandaag ruimte genoeg om lekker op een terrasje een ijsje te eten of gewoon in het gras te chillen. Een kleine indruk: 

 

 

 

's Avonds hebben de deelnemers wraps gemaakt (en gegeten):

Na de maaltijd hebben ze hun reis voortgezet naar Rathdrum. Heel luxe, met de taxi. In Rathdrum hebben ze de trein naar Wexford gepakt, waar ze vanavond laat aan zullen komen, maar niet lang zullen blijven.  


 

Wandelen, wandelen, wandelen

Na het slenteren door de stad moest de groep in Ierland vandaag pittig doorwandelen! Om 10 uur vanochtend zijn ze vertrokken om de Wicklow Way te lopen, een wandelroute dwars door de prachtige Wicklow Mountains. Het was de bedoeling om naar de Powerscourt Gardens te lopen waar een taxi de groep zou ophalen.

 

Dit bleek toch iets te ver. Ze strandden in een klein dorpje. Daar hebben ze maar gebeld dat de taxi ze op kon komen halen. Ze hadden dan ook al zeven uur wandelen achter de rug!

 

Iedereen is nu moe en heeft pijnlijke spieren. Ik ben benieuwd hoe het nu met de blaren is! Gelukkig was de wandeling wel de moeite waard, omdat het door een mooi en ongerept heuvelland ging. Daarnaast hebben ze het de hele dag droog gehouden! Elk voordeel heeft helaas ook weer zijn nadeel; er zijn nu veel verbrande hoofden en kuiten.

 

We verwachten dat ze wel lekker kunnen slapen vanavond na zo’n intensieve dag.


Afscheid en blaren

Uit Ierland ontvingen we helaas wat minder goed nieuws vandaag. Gisteren hebben ze afscheid genomen van staflid Emiel. Hij bezeerde helaas twee weken voor de reis zijn rug, en het gesjouw met de spullen lukte toch echt niet. Wij bedanken uiteraard voor zijn inzet en vinden het ontzettend jammer voor hem én voor de groep dat hij terug naar huis moest!

Gelukkig zijn Anna en Jeroen nog wel gewoon in Ierland te vinden! Zij hebben de groep meegenomen uit de grote stad, met de bus naar Roundwood. Daar hebben ze een camping in de Wicklow Mountains. Iedereen kreeg daar een uitgebreide uitleg over de branders. Het is natuurlijk wel de bedoeling dat iedereen kan helpen koken!

 

Ook zijn er een aantal deelnemers die voor het eerst in hun leven een tent hebben opgezet. Zeker kennis die je nodig hebt als je met de YMCA op pad gaat! Zo te zien is het trouwens wel gelukt.

Op de camping zijn trouwens ook de eerste blaren geprikt. Op de foto is te zien dat Chrissy het erg leuk vond om Robin met een mesje te bewerken…? (Hoewel we dit natuurlijk verontrustende informatie vinden, hebben Robin en Chrissy zelf gevraagd of we dit op de blog wilden delen).

Gisteravond heeft de groep een wandeling gemaakt van een uurtje of twee rondom het meer. Een mooie, rustige en af en toe avontuurlijke wandeling. Klinkt weer heerlijk! (Hoewel, met blaren…)


Vrijheid in Dublin en Guiness

Ook vandaag zijn we weer up to date gehouden door de stafleden in Dublin. Ze stuurden eerst zoveel foto’s zonder deelnemers dat we ons bijna afvroegen of die nog wel meededen! Koffie, bier, standbeelden, bloemen… Zijn ze eigenlijk nog wel in Dublin? Gelukkig verzekerden ze ons dat dat wel het geval is.

  

 

  

Deze ochtend kon de groep zelfstandig Dublin verkennen. Dat leverde verschillende mooie plaatjes op!

 

 

Vanmiddag bezocht de groep met z’n allen het Guiness storehouse. Ook dat was erg geslaagd. Met bewijs van de aanwezigheid van deelnemers!

 


Kliffen, kustlijnen en lekker weer

Ook de club in Ierland heeft het goed naar ’t zin. Gisteravond zijn ze, met een uurtje vertraging, toch in Dublin aangekomen. Eerst met de bus richting het centrum.

c

In Dublin verblijft de groep drie nachten in een hostel, inclusief ontbijt. Luxe hoor! In Dublin aangekomen wilden ze nog even wat drinken in de pub. Helaas waren de sluitingstijden op dinsdagavond niet zo gunstig. Om kwart voor 12 werd iedereen de pub al uitgestuurd!

De ochtend vandaag is gebruikt om rond te lopen in Dublin, en te lunchen in het park.

Na de lunch is de groep met de trein vertrokken naar Howth.

De prachtige kustlijnen en kliffen delen ze met ons. Het is heerlijk weer en je kunt prima in korte broek rondlopen. Gelukkig maar!

 

 

In het hostel wordt deze avond druk gekookt door de groep. Gezellig!

 


Late thuisblijvers en opnieuw vertraging

Als derde reis vertrok vandaag de groep naar Ierland en Wales. Iedereen was op tijd aanwezig op de afgesproken tijd op Schiphol, behalve uitzwaaier (van de YMCA werkgroep) Esther! Haar trein had vertraging. Het wachten was dus nog even op haar.


Rond 17:30uur was de hele groep ingecheckt en een uur later zou het vliegtuig vertrekken. Helaas was ook dit vliegtuig niet op tijd, want om half zeven was het vliegtuig pas net bij de gate!

Het laatste nieuws is dat iedereen om 19:00uur in het vliegtuig zat. Helaas te verspreid om een leuke groepsfoto te maken. We wensen ze een fijne reis en heel veel plezier de komende weken.

Laatste dagen in Zweden

In Zweden hebben ze er de laatste dagen opzitten. Gisteren waren ze de hele dag in het centrum van Stockholm te vinden. De staf had wel een verassing voor de deelnemers: na een envelop in de handen van de deelnemers gedrukt te hebben, gingen ze er vandoor. Het bleek dat iedereen verschillende plekken in het oude centrum moest fotograferen. Wie de meeste plekken had gevonden, zou de winnaar zijn. Uiteindelijk hadden alle groepjes alles kunnen vinden en heeft dus iedereen gewonnen :) Gisteravond was het tijd voor een laatste keer samen avondeten.

 

Na een paar dagen in de wildernis van Zweden, wil iedereen wel even gebruik maken van de gratis Wifi bij de receptie van de camping.

 

Vandaag moesten de geleende spullen van de YMCA in Zweden weer teruggebracht worden naar het kantoor. Dit hebben ze vanochtend gedaan. Daarna zijn ze nog naar een museum geweest en hebben ze nog genoten van de laatste uurtjes in Zweden.

 

Op dit moment zijn ze bezig met de terugreis. Alvast welkom terug iedereen!

Update uit Zweden

Gisteren kregen we weer een update uit Zweden. Het is een pittig dagje voor ze geweest. Ze moesten namelijk terugvaren vanaf het eiland waar ze gewandeld hadden naar het eiland van de YMCA. Ze hadden echter volle wind tegen, dus het ging allemaal niet zo snel. Uiteindelijk hebben ze zich laten ophalen door mensen van het eiland en hebben ze voor het eerst in 5 dagen weer lekker kunnen douchen. (Wij zien een trend. Ook in IJsland werd er dagen niet gedouchet ;-) ) 

De afgelopen dagen heeft de groep vooral lekker gewandeld, gekanood en in de zon gezeten. Vandaag gaan ze terug naar Stockholm om daar de laatste dagen van de vakantie door te brengen.

 

Koeien bij de tent!

In Zweden regent het een beetje, maar de sfeer zit er goed in. Vandaag zijn de Zweedse vrienden van de YMCA teruggegaan naar hun eigen eiland. Gelukkig vervelen de Nederlanders zich niet. Ze hebben de hele dag een Wie is de Mol-spel gespeeld. Na zo'n speldag heb je wel zin in iets lekkers en daarom heeft de staff wat snoep en chips ingeslagen bij een botentankstation. De koeien die vlakbij de tenten stonden, hadden ook wel zin in al dat lekkers; ze kwamen steeds dichterbij!

 

 

Onderweg naar meer..

De deelnemers zijn na een fijn tweedaags bezoekje aan onze Zweedse vrienden verder gegaan.

Ze zijn vertrokken voor een hike en zijn drieënhalf uur wezen kanoën! De deelnemers hadden het erg naar hun zin, lekker kanoknuffelend in het water :).

  

Net voordat het ging regenen slaagden de deelnemers erin om hun tenten voor de nacht op te zetten. Uitstekende timing daar! Nu kan iedereen even bijkomen en wij gaan later weer meer horen waar zij zich nu voor gaan opmaken.

 

Op een onbewoond eiland

Na een soepele vliegreis is de Zwedengroep vanmorgen in Stockholm aangekomen. Daar is de reis voortgezet per boot, naar het onbewoonde eiland in de archipel van Stockholm waar de deelnemers de komende dagen zullen bivakkeren. Zij zullen - samen met een groep uit Zweden - allerlei activiteiten ondernemen. Die activiteiten zijn niet alleen voor de lol, maar ook om leiderschapsvaardigheden te ontwikkelen. Een interessante reis dus! De staf heeft ons al laten weten dat WiFi waarschijnlijk schaars is, maar waar mogelijk houden we jullie op de hoogte van de belevenissen van deze groep. Hier alvast een foto vanaf de boot.


Daar gaan we!

 

Het was vroeg opstaan vanochtend, voor de deelnemers aan de reis naar Zweden. Om 7:15 uur stond iedereen op Schiphol en was het tijd voor de traditionele groepsfoto. We wensen deelnemers en staf een goede vlucht en een hele fijne reis toe!

 

© YMCA Jongerenreizen